Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2009


Τελικά τα πάντα είναι εικόνες που προβάλλονται σαν ταινία σε κάποιο συμπαντικό καλοκαιρινό σινεμά... Χωρίς αγιόκλημα όμως και χωρίς τοίχο για οθόνη... Μόνο τους εαυτούς μας που καμιά φορά παρακολουθούν ως τρίτοι την εξέλιξη της "ταινίας" και κρατούν την ανάσα τους από αγωνία για το τι θα δείξει η επόμενη σκηνή...

2 σχόλια:

  1. Τι όμορφα λόγια… καλή αρχή να έχεις κι εύχομαι το γράψιμό σου να είναι πάντοτε γεμάτο ευαισθησία. Από σήμερα απέκτησες κι έναν νέο αναγνώστη…

    Φιλώ σε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δες κι ένα κείμενο που είχα γράψει πριν μερικούς μήνες... θαρρώ πως θα σου αρέσει...

    http://boussiasg.blogspot.com/2008/09/blog-post.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή